Okna Łódź » Okna Łódź » Materiały do produkcji okien

Materiały do produkcji okien

Okno jest bez wątpliwości jednym z elementów, który towarzyszy człowiekowi od momentu gdy zaczął tworzyć swoje pionierskie siedliska, prawdopobne, że jeszcze przed przejściem z trybu koczowniczego, na tryb osiadły, czyli tzw. rewolucją neolityczną.

Nie jesteśmy oczywiście w stanie zweryfikować, czy już wówczas egzystowały okna, a jeśli tak to na pewno nie w takim znaczeniu, w jakim istnieje to pojęcie współcześnie.

Okna, już w starożytności, a szczególnie od momentu, gdy ludzie zaczęli zamieszkiwać w budowlach z kamienia, cegły lub innych surowców trwałych. Jerycho, Babilon, Egipt miały za funkcję dopuszczać promienie słońca, które rozświetlały ciemne, masywne i ciasne pomieszczenia oraz udostępniały wentylowanie pomieszczeń. Niby użyteczność podobna do współczesnej, ale okna często były zwyczajnie dziurami w ścianach, a często w stropie, z rzadka okrywanymi skórami, futrami, czy innymi materiałami, które były zdatne do tego. 

Okna rozpoczęły zyskiwać na znaczeniu w czasach greckich, kiedy ówcześni architekci pod wpływem kultury orientu rozpoczęli uznawać okno również jako element, który może dekorować budynki. Rozpoczęto używać łuków, zdobień, oraz innych elementów, które stawały się szybko bardzo pospolite. Także poznanie techniki wyrobu szkła pozwoliła już w antycznym Rzymie kreowanie pierwszych okien z szybami. Powstawały one poprzez umieszczenie szkła w ramy najczęściej drewniane i przepełnione ich ołowiem, który utrzymywał szkło w ramach.

Czas wieków średnich ponownie zmniejszył wartość okien i w epoce romańskiej okna występowały jako niewielkie wnęki w zwykle bardzo grubych murach, co powodowało bardzo słabe światło ówczesnych budynków. 

Dopiero kolejna epoka, gotycka odzyskała, a właściwie odwróciła proporcje w budownictwie. Gotyk opierał się na zupełnie odmiennych regułach w budownictwie, a podstawowym ideałem była strzelistość, szpiczaste łuki, wysokość i dekoracje. Przełom technologiczny umożliwiał tego typu systemy i ówczesne okna, co najdobitniej można zaobserwować w budowlach z tamtej epoki były zwykle bardzo duże. Dominowały konstrukcje wysokie i wąskie zwieńczone ostrymi łukami i zwykle wypełniane szybami, a w architekturze kościelnej – witrażami.