Okna Łódź » Historia okna » Historia pojawienia się okien

Historia pojawienia się okien

Okno jest niewątpliwe jednym z elementów, który towarzyszy ludziom od momentu gdy zaczął budować swoje pionierskie siedliska, możliwe, że uprzedziły przejście z trybu koczowniczego, na tryb osiadły, czyli tzw. rewolucją neolityczną.

Nie jesteśmy rzecz jasna w stanie sprawdzić, czy już wtedy egzystowały okna, a jeśli tak to na pewno nie w takim znaczeniu, w jakim egzystuje ten termin współcześnie.

Okna, jeszcze w antyku, a szczególnie od momentu, gdy człowiek zaczął zamieszkiwać w budowlach z kamienia, cegły lub innych materiałów trwałych. Jerycho, Babilon, Egipt miały za funkcję dopuszczać promienie słońca, które rozświetlały ciemne, masywne i małe pomieszczenia oraz umożliwiały wentylowanie pomieszczeń. Niby użyteczność podobna do współczesnej, ale okna zazwyczaj były zwyczajnie dziurami w ścianach, a czasem w stropie, z rzadka zasłanianymi skórami, futrami, czy innymi materiałami, które nadawały się do tego. 

Okna zaczęły zyskiwać na wartości w okresie hellenistycznym, kiedy ówcześni architekci pod naciskiem kultury orientu rozpoczęli uznawać okno również jako element, który może zdobić budynki. Zaczęto używać łuków, zdobień, oraz innych fragmentów, które stawały się ekspresowo niezwykle popularne. Również poznanie techniki wyrobu szkła pozwoliła już w antycznym Rzymie kreowanie pierwszych okien z szybami. Zostały stworzone one poprzez umieszczenie szkła w ramy zwykle drewniane i przepełnione ich ołowiem, który utrzymywał szkło we wnętrzu.

Czas średniowiecza ponownie zmniejszył wartość okien i w czasach romańskich okna występowały jako malutkie wnęki w często bardzo grubych murach, co zrobiło bardzo kiepskie światło onegdajszych budynków. 
Dopiero następna epoka, gotycka odzyskała, a w rzeczywistości wywróciła proporcje w budownictwie. Gotyk opierał się na zupełnie innych zasadach w budownictwie, a kluczowym ideałem była strzelistość, ostre łuki, wysokość i zdobienia. Przełom technologiczny umożliwiał tego typu konstrukcje i ówczesne okna, co najlepiej można zaobserwować w budowlach z tamtej epoki były często bardzo duże. Dominowały konstrukcje wysokie i wąskie zwieńczone strzelistymi łukami i często wypełniane szybami, a w architekturze kościelnej – witrażami.